|

Tom Barbier is al jaren niet meer weg te denken uit de Belgische muziekscène. Geprezen om zijn sound & benijd om zijn gear – van soundscapende derde gitarist tot allesbepalende eerste, van synths tot muren van fuzz: Tom Barbier is de veelzijdigheid zelve. En zo ook zijn gear… Na een ritje van een kwartier van bij hem thuis, komen we bij zijn repetitiekot.
Toen je nog studeerde kocht je zo vaak als je kon pedaaltjes, zelfs met je eetbudget!
Tom Barbier: Zodra ik wat centen over had op het einde van de week, ging ik naar de Guitar Shop (Gent) of Budget Music. En ik at inderdaad soms niet op vrijdagmiddag om wat meer te kunnen uitgeven. Gitaren en versterkers kon ik niet betalen, dus kocht ik pedalen. En zo is de hobby begonnen... Wat waren de pedaaltjes die je toen kocht?
TB: Ik kocht wat ik maar kon vinden. In het midden van de jaren '90 waren vintage pedalen nog 'oude brol' en dus nog relatief goedkoop, ook al begonnen de prijzen al voelbaar te stijgen. Ik kocht toen vooral oudere Boss-pedalen, soms wat Electro-Harmonix. De meeste echt waardevolle pedalen waren hier sowieso zeldzaam, en meestal was David Dewaele (Soulwax) mij voor (lacht). Het is pas sinds de opmars van e-Bay dat alles vindbaar is. Een groot deel van die pedalen heb ik nog.
Ik doe zelden iets weg: ik krijg het niet over mijn hart. Ik heb zo’n oude Boss CE-1 en al hou ik niet echt van chorus, wegdoen: no way. Je kent het: je koopt soms iets, je vindt het maar niks, je zet het in de kast en een jaar later is het net wat je nodig hebt.
Uit die tijd heb ik onder andere een EHX Sovtek Big Muff, Small Stone, Memory Man, Graphic EQ, Bad Stone, een Boss VB-2, DM-3, CE-1, een Jen Tonebender, een Maestro Stage Phaser, een ADA Flanger, een Roger Mayer Voodoovibe, een Lovetone Meatball (dat was de eerste pedaal waar ik veel geld aan heb gegeven. De Meatball was toen net uit: ik hoorde (Radiohead’s, nvdr) Paranoid Android voor de eerste keer en wou iets met een lowpassfilter..), een MXR BlueBox en Distortion+, een Fender Blender..
Wat zijn de pronkstukken uit dat tijdperk?
TB: Ik heb nog een Vox Tonebender MKIII met 3 knoppen uit die tijd. Daar heb ik toen 70 euro voor betaald. Achteraf bleken ze heel zeldzaam zijn. Ik ken via online fora maar twee mensen die dezelfde hebben - er zullen er natuurlijk wel meer zijn - en dat zijn dan verzamelaars die honderden pedalen hebben. Het pedaaltje klonk maar zwakjes toen ik hem kocht, maar uiteindelijk bleek dat er een component omgekeerd op het circuitboard zat. Ook bij die verzamelaars die er eentje hebben zat dat componentje telkens omgekeerd: een fabrieksfout dus.
Ben je blijven effecten kopen aan dat tempo?
TB: Na mijn studententijd werd het alleen maar erger door een samenloop van omstandigheden: ik begon zelf wat geld te verdienen en ik ontdekte eBay. Plots vond ik al die pedalen waar ik al jaren naar uitkeek gewoon via mijn computer! Ik ging om de twee weken naar het postkantoor om een money-order op te sturen. Ik heb daar echt van moeten afkicken. Ik schuim nog steeds sites af maar ik ben minder impulsief geworden en koop veel minder. De prijzen zijn ook werkelijk zot dezer dagen. Dat heb ik er niet meer voor over.
Als je ziet wat ze tegenwoordig voor pakweg een oude tubescreamer vragen..
TB: Daar zeg je het. Trouwens, als het een Tubescreamer moet zijn verkies ik een Pearl OD-05 uit de jaren tachtig. Je vindt die voor pakweg 20 euro. Er zit een parametrische EQ op, die zit voor het overdrive-circuit. Dat is zeer handig als je weet dat veel gitaristen zich storen aan de mid-hump of het gebrek aan laag in een Tubescreamer. Voor een low-gain overdrive vind ik een oude EHX Hot Tubes nog heel wat beter. Dat ding doet je speakers echt bewegen. Maar omdat de Hot Tubes zo'n diepe bassen heeft wordt het snel troebel als je bijvoorbeeld met wat delay speelt. Dan grijp ik weer naar de Pearl.

Wat is je absoluut lievelingsstuk uit je collectie?
TB: De Roland Beebaa denk ik: de fuzz is al super, maar het boostergedeelte is fenomenaal. Maar ik heb heel wat 'lievelingsstukken'. Bij mijn Sovtek Big Muff trapte ik na twee weken de schakelaar kapot. Door de garantie kreeg ik een nieuwe, en - ook al was dat op papier een identiek pedaaltje - die klonk totaal anders: heel wat minder bass boost. En die bassen had ik nodig want ik was een hevige Kyuss-fan. Ik ben stante pede mijn eigen kapotte Big Muff weer gaan vragen, ook al was die al vertrokken naar de importeur. Gelukkig hebben ze hem terug gevonden. Ik heb er dan maar zelf een andere switch op gezet. Die Muff is voor mij onvervangbaar.
Wat is je lievelingssoort pedalen?
TB: Ik ben gek van fuzz. Colorsound Tonebenders en Overdrivers, ze zien er ook zo cool uit. Maar ze zijn te duur geworden. Japanse fuzzes kan je nog voor een redelijk prijsje vinden: een (Shin Ei) Companion FY-2 en Fuzzwah, een Ibanez 59 Standard Fuzz, Roland Bee Baa en Bee Gee. Die zijn soms heel extreem en sommigen doen alles wat je erdoor stuurt klinken als een kettingzaag. Ik amuseer me daar rot mee. En wat zou je nog graag hebben?
TB: Een Fender tube reverb, een Colorsound Jumbo Tonebender, een Univox Superfuzz, een Maestro Brassmaster of desnoods een Malekko Bassmaster, een WMD Geiger Counter, een Robot Factory Pulse Synth, … Maar het liefst van al een B&M Fuzz Unit.
Je houdt van extreme effecten. Gebruik je bepaalde pedaaltjes ook als bestanddeel van "je sound"? Ik denk aan je verhaal van die EHX EQ die je in de loop van je 800 gebruikte om je tone te shapen...
TB: "Mijn sound" verschilt van groep tot groep en is vooral afhankelijk van welke functie ik vervul in die groep. In de beginjaren met Lemon was ik derde gitarist en zorgde ik voor soundscapes maar kwam ik af en toe ook 'stevig uit een hoekje'. Mijn setup bestond voornamelijk uit mijn Jaguar, Big Muff, een booster, mijn JCM800 en die oude EHX EQ. Dat was perfect daarvoor. Toen Joachim, de tweede gitarist, er mee stopte, en Hans (zang/gitaar) zich meer op piano concentreerde, kwam plots het meeste gitaarwerk op mijn schouders terecht. Ik ben een tijd met die oude setup blijven verder spelen, maar dat werkte totaal niet meer. Ik wou dat eerst niet inzien, ik had zolang aan die sound gewerkt. Uiteindelijk heb ik heel mijn sound moeten herdenken, moeten opentrekken zeg maar. Ik heb daar veel uit geleerd.

In je beginjaren bij Lemon speelde je ook synths & toetsen. Bepaalde dat mee de experimentele manier waarop je omgaat met effecten en je gitaren?
TB: Dat was een eerste stap. Ik kan eerlijk gezegd geen noot op een keyboard spelen, dus probeerde ik die synthpartijen op gitaar. Dan ben ik gaan experimenteren met volume-swells, allerlei effectencombinaties en volgordes, een e-bow en filters en daar ben ik telkens verder in gegaan.
En dat experimenteren en die collectie pedaaltjes is dan gegroeid tot een immens pedalboard...
TB: Ha, bij Headphone (één van zijn bands, nvdr) hebben ze hem de 'Emperor II' gedoopt. Blijkbaar is ie behoorlijk indrukwekkend maar ik zie het niet zo. Ik was het beu om voor die groep dit pedaaltje mee te nemen, en voor een andere groep een ander. En ik wou alles in één: openklappen, gitaar inpluggen, kabel naar versterker, en spelen. Ik ben eventjes willen overschakelen naar een rack en investeerde in een Groundcontrol/GCX midi-systeem, maar ik wil mijn pedalen voor mij op de vloer. Daarom heb ik uiteindelijk een pedalenbak gebouwd met één rij pedalen op de vloer, de tweede rij op een verhoog, en het rack/midi/processor gedoe in de verloren ruimte onder het verhoog. In plaats van een pedalboard voor mijn voeten en een rackje naast mijn versterker zit het dus gewoon in één. Ik ben er jaren mee bezig geweest, dus voor mij lijkt het allemaal heel logisch, maar blijkbaar is dit toch een origineel concept. De bedoeling van dat pedalboard is om zeer breed te kunnen gaan, en te kunnen 'kleuren' met klanken. De ene keer donker en spacey, de andere keer nijdig en kurkdroog. Er zit nu ook niet zo heel veel in, want een Microsynth, Voodoovibe of Stage Phaser nemen snel veel plaats in. Maar iemand zei ooit: ‘big boxes make big sounds’, en ergens geloof ik dat wel.
Naast wat analoge effecten staat er ook wat digitaal spul op mijn board. Er zit een Line 6 Pod X3 in. Die gebruik ik vooral als programmeerbare delay, want live heb je geen tijd om te tweaken tussen nummers. De ampmodelling gebruik ik zelden. Voor spacey klanken gebruik ik de Boss SE70. Dat is één van mijn favorieten: een enorm veelzijdige machine die naast basic effecten ook een ring modulator, een guitarsynth, een vocoder, een shimmer en nog veel meer aan boord heeft. En zo’n SE70 is tegenwoordig spotgoedkoop. Verder heb ik er nog een Kaosspad op, en alles zit in de loops van de GCX.
Verander je af en toe nog iets aan je pedalboard?
TB: Het pedalboard evolueert constant. Eerst en vooral in mijn hoofd. Ik ben er dagelijks mee bezig en op dit moment sta ik op het punt om hem weer helemaal overhoop te gooien. Er zijn nog wat pedalen die erbij moeten. En ik ben ook een kleiner (rockgericht) boardje in mekaar aan het steken, want die Emperor is loodzwaar.

Versterkers dan. Welke amps gebruik je?
TB: Ik heb mijn JCM800, een Marshall Superlead (door Freeqi gemod voor iets meer mids), een ’65 Fender Bassman head (eveneens gemodificeerd), een klein Magnatone ampje uit de jaren ‘50, Marshall 4x12 en Faylon 4x10 cabs (oude brol maar die cabs klinken speciaal). Ik heb ook nog een oude Pearl transistor amp die ongelooflijk krachtig klinkt, en het schitterend doet met fuzzpedalen. Na vijf minuten begint hij wel te stinken, dus ik zal dat ding eens moeten laten nakijken.
Maar tegenwoordig is mijn main amp een oude Vox AC30 ('69). Waardeloos voor de verzamelaar want 'post-JMI', maar voor mij lekker een heel stuk goedkoper en eigenlijk net hetzelfde. Ik heb wel het gevoel dat deze iets donkerder klinkt dan andere AC30's, maar dat is iets goeds. Misschien is dat omdat die Alnico speakers al veel meegemaakt hebben. Hij is in ieder geval goed gebruikt door vorige eigenaars, het eerste wat ik mocht doen toen ik ermee thuiskwam was een laag aangekoekt bier van het knoppenpaneel schrobben. Al is die laag alweer goed aangevuld…

Welke gear verkies je voor Headphone, voor Lemon en voor Zornik?
TB: Bij Headphone gebruik ik live mijn Jaguar en de AC30. Met vooral een Blackstone overdrive en veel van die Boss SE70. Bij Lemon is het een stereo-setup geworden met de Vox en de Bassman. Qua gitaar is dat voornamelijk Gretsch, met een Aphek Peanut Butter als overdrive. Bij Zornik speel ik tegenwoordig op mijn Gibson Firebird, door de JCM800 en Superlead, met een booster. Ik heb samen met Pim de Wolf (Thou) een mid-booster gemaakt met een parametrische mid-control die zalig klinkt. Ik kreeg de klank die ik wou maar niet uit andere booster of EQ's. Mijn gitaren hebben meestal low output pickups, dus een goedgerichte mid-boost is echt wel nodig. Zelf speel ik het liefst met de AC30-Superlead-combinatie. Met een goeie booster zoals de Roland Bee Baa of die van Pim klinkt dat moddervet. Ik stel mijn versterkers in tot op het punt dat ze net niet vervormen en doe de rest met boosters en overdrives. Het volume breng ik indien nodig naar beneden met een Attenuator, maar zeker bij de vox liefst niet teveel. Je verliest al snel speakervervorming en dynamiek.

Gebruik je nog steeds die Orange cabs live of speel je nu door die Marshall cab met die vintage Greenbacks & Weber alnico's?
TB: Die Orange cab waar ik vroeger bij Zornik op speelde was van Koen (Buyse). De Marshall cab die je vermeldt, is mijn favoriete cab. Ik heb daarnaast een aparte 4x12 bij Roxas (de roadie van Zornik) staan die meestal live gebruikt wordt.
Zijn er bepaalde spullen die je zo koestert dat je ze niet meeneemt om te gaan spelen?
TB: Nee. Ruben Block heeft mij ooit eens gezegd: ‘je moet gewoon alles meesleuren’. Als het in mijn auto kan neem ik het mee.
En dan zijn er nog je gitaren: een prachtige mix, het beste van alle werelden: een Gretsch White Falcon, een Firebird, je befaamde Jaguars, ... Wat is je favoriete gitaar?
TB: De Jaguar is mijn absolute favoriet, het is een '69 geloof ik. Ik merk dat ik daar het meest naar grijp. Ik ben op één of andere manier vergroeid met dat model. Qua klank is het niet altijd een makkelijke gitaar: een Strat of Tele klinken altijd goed. Een Jag niet, maar na wat tweaken klinkt ze een stuk origineler. Ik ga meestal voor gitaren uit de jaren zeventig, oud genoeg om karakter te hebben en toch nog betaalbaar. Als je geluk hebt goedkoper dan pakweg een tweedehandse Les Paul. Ik heb een Les Paul Deluxe en een Firebird, beiden uit het midden van de jaren zeventig. Naar mijn smaak zijn dat super gitaren.
En zijn al die gitaren origineel of modificeer je ze?
TB: De Japanse Jag die jaren lang mijn enige gitaar is geweest was zwaar gemodificeerd. Er zaten mini-humbuckers en een zelf ontworpen schakelsysteem in. In mijn '69 Jag heb ik ooit andere pickups gestoken, maar de gitaar was zijn karakter kwijt, dus de originele zaten er snel weer in. Ik heb een Tele uit de jaren zeventig die al gemodificeerd was: er zit een amateuristisch gat onder de slagplaat voor een humbucker, de body is afgeschuurd, etc. Mij deert zoiets niet, integendeel: daardoor was de gitaar een heel stuk goedkoper. Ik ben een jaguar aan het samenstellen met een Filtertron aan de brug en een P90 aan de neck, maar ik heb nog een body nodig, dus voorlopig blijft dit liggen.

Plectrums, snaren?
TB: Ik gebruik uitsluitend gele Dunlop Tortex. Vroeger speelde ik met Stubby's, de dikste die ik kon vinden, maar die klinken clean voor geen meter. En ik zweer bij Elixir snaren. Het is ongelooflijk hoe lang die sets goed klinken. Ik durf op een optreden toe te komen met slechts 1 gitaar, want ik speel zelden snaren kapot. Dat was vroeger wel eens anders.
Je houdt ook van synths... Heb je daar ook een arsenaal van?
TB: Helemaal niet. Ik heb een spotgoedkope Casio CZ1000, zalig voor eighties klankjes, die bespeel ik soms door er een Casio DG20 gitaar op aan te sluiten. En ik gebruik een Korg MS20 live bij Headphone. Je kunt die ook gebruiken als filterbank, of dankzij de pitch-to-voltage-convertor gewoon bespelen als een (mono) gitaarsynth. En dat dan door wat effecten jagen...
Check Tom Barbier hier:
http://www.zornik.com http://www.headphone-music.com http://www.lemonsite.be
|