The Absence is een Amerikaanse thrash-metal band uit Tampa Bay, Florida met heel wat invloeden uit de Göteborg-metal. De band tourde in de V.S. al met labelgenoten Amon Amarth en zit verder op het label van onder andere The Black Dahlia Murder, God Dethroned, The Ocean, Behemoth, Born From Pain, Cannibal Corpse, Six Feet Under en Unearth. Het lijkt een kwestie van tijd vooraleer The Absence ook in Europa zal doorbreken. Peter Joseph, geprezen lead-gitarist van The Absence spreekt alvast over de nieuwe plaat en zijn gear.

Jullie komen uit het beruchte Tampa Bay. In de late jaren '80 was er een bloeiende metal scene met bands als Death, Morbid Angel en Obituary. Hoe staat de metal er nu voor?

Peter Joseph: Ik woonde nog in Tampa Bay toen al die bands nog geen platencontract hadden en helemaal onbekend waren. Elk weekend kon je in één van de kleine, slechte metal bars deze en nog veel meer bands zien! Het was een geschifte tijd... Door er te wonen werd ik de stijl van die bands wel beu en ik denk dat ik me daarom meer richtte op de Europese bands van dat moment, zoals Entombed, Dismember, Grave en Edge of Sanity.

Vandaag de dag is er zo goed als geen metal scene in Tampa Bay meer. De meeste grote tours hebben geen data meer in Tampa Bay. Erg spijtig.

The Absence klinkt als een erg Europese band maar wanneer gaan jullie ook serieus touren in Europa?

PJ: Je hebt gelijk! We zijn allemaal heel erg grote fans van Europese metal. Toen ik opgroeide luisterde ik ook naar bijna niets anders. Het is een natuurlijke evolutie voor The Absence om ook buiten de V.S. te gaan spelen en we merken dat er via het internet interesse komt vanuit Europa maar ook uit Azië, Zuid-Amerika en Australië. Dat is voor ons extra leuk omdat we met onze twee vorige CD's alleen in de V.S. en Canada hebben gespeeld. Ik vind dat we met onze derde plaat “Enemy Unbound”, die we net hebben opgenomen, nu ook maar eens wat meer moeten gaan reizen...

Waar speel je op op de nieuwe plaat?

PJ: Wat gitaren betreft hebben we dit keer alles opgenomen met verschillende Suhr Modern-gitaren. Sommige hadden mahonie body's, anderen waren van alder. De pickups zijn de Suhr Aldrich pickups. De versterkers waren dit keer de Suhr/CAA PT100 en een Soldano Avenger door cabs met Vintage 30's en G12T-75's voor alle rhythm-stukken en de CAA over een Greenback-cab voor de solo's. En een Maxon OD9 Pro+ of Pro Tone Dead Horse als booster voor de versterkers. We proberen het allemaal redelijk simpel en to-the-point te houden wat ons gitaargeluid betreft, om te zorgen dat niks verloren geraakt in de mix. We moeten zo wel werken want we nemen nogal veel gitaarsporen over elkaar op!

Je had al endorsements van Caparison en Ibanez voor je gitaren, en Marshall en Mako voor versterkers. Nu zit je bij Suhr.

PJ: Endorsements zijn zoals relaties: soms werken ze en soms niet. Uiteindelijk komt het erop neer dat je doet wat het best werkt voor wat je doet. Daarom zit ik bij Suhr: daar hebben ze me altijd geholpen om het perfecte eindresultaat te bereiken, een gitaar waar ik elke dag op wil spelen.

Er zijn enkele opvallende gelijkenissen tussen je Caparison en Suhr custom gitaren: je hebt altijd een maple toets en buiten een ESP M2 en enkele Ibanez gitaren zijn er zo goed als geen metal-gitaren met een maple toets. Wat vind jij er zo goed aan?

PJ: Ik vind dat veel te weinig merken metal-gitaren met maple toets aanbieden! Ik hou van de respons en de punch die je krijgt met een maple toets. Omdat we downtunen tot standaard C-stemming kunnen we dat wel gebruiken. Ik wil live ook absoluut niet verdwijnen in de mix en die maple toets helpt daar aan. Bovendien ziet het er ook gewoon fantastisch uit.

Bovendien hebben je gitaren geen middelste pickup maar wel een single coil aan de nek, en, terwijl zwarte gitaren erg “in” zijn in de metal zijn je gitaren erg kleurrijk.

PJ: Ik probeer mijn gitaren simpel te houden. Ik hoef geen extra pickups of schakelaars die ik toch niet gebruik. Een humbucker aan de nek heeft voor mij minder karakter dan een goede single coil. Ik hou van het glassy geluid dat je er uit krijgt.

Wat de kleur betreft: ik vind het verschrikkelijk om in de massa te passen. Het laatste wat ik wil is nog een zwarte gitaar, zoals je elke avond op elke metal-show ziet. Blijkbaar slaat het wat aan, ik merk dat een hoop van onze fans het leuk vinden en hun definitie van “cool” aanpassen. De Suhr die ik net besteld heb is roze met zwart en Bengaalse strepen. Echte mannen spelen op roze gitaren.

Ik speel overigens op een 11-52 snarenset van Dean Markley en gebruik 1.2mm jazz plectra.

We hebben het al over je gitaren en versterkers gehad. Maar wat met je pedalboard?

PJ: Zoals met alles is de gouden regel voor op tour eenvoud, zonder toe te geven op mijn sound. Ik gebruik een Voodoo Labs Ground Control en een stemapparaat op de grond. Al de rest zit veilig in een rack, weg van stagedivers! De pedalen worden via een GCX Audio Switcher geschakeld zodat ik niet hoef te tapdansen.

In mijn pedalenschuif vind je een Maxon OD9 Pro+, een Maxon Phase Tone, een Guyatone Tube Echo, een Suhr Shiba Drive en een Pro Tone Dead Horse. Ik gebruik ook een ISP Decimator Pro Rack Noise Reduction. Dat alles live in mijn CAA PT100 en een cab met Greenbacks.

Kan je nog even vertellen wat voor gitaren en versterkers je door de jaren heen allemaal hebt gehad?

PJ: Ik heb echt vanalles gehad: Jackson, Charvel, ESP, Ibanez, Kramer, BC Rich, PRS, Gibson, Fender, Washburn, Tom Anderson, ... Noem eender wat en ik heb er waarschijnlijk ooit eentje gehad. Qua versterkers was het wat rustiger: Marshall, Soldano, Peavey, Diezel, Framus en Mako, al zijn er waarschijnlijk enkele die ik vergeet. Behoorlijke tone-quest als ik het zo zie...!

Check The Absence op het web:

http://www.myspace.com/theabsence
http://www.metalblade.com/english/artists/theabsence/bio.php

Reageren op dit artikel kan op ons forum, in dit topic (klik!).