Ik vind't toch wel opvallend dat zanger(es)s(en) zich blijkbaar onbegrepen en/of onbemind voelen. Ik zie 2 aspecten: positie van de zanger(es)
- De stem krijgt van het publiek doorgaans enorm veel aandacht en in veel muziekstijlen is ze ook qua volume vrij primair. Toegegeven, metal vormt daarop vaak een uitzondering, maar is het toeval dat Metallica met James Hetfield enorm veel populairder is dan quasi eender welke metalband?
- De zanger(es) is doorgaans frontman/vrouw en staat volledig centraal op het podium.
- De stem is een van de weinige dingen waar het publiek ergens nog iets nuttig over zegt (als gitarist mag je fouten spelen zoveel je wil, het publiek hoort nauwelijks iets; een valse zanger(es) wordt toch wel vaker opgemerkt). Dit kan enerzijds onzekerheid opwekken, maar anderzijds krijg je op zijn minst ook wel aandacht; wat op zich een teken van respect en interesse betekent. Zelfs als metalgitarist met enige technische skills: als ik een solo speel on stage, zie je 80% van het publiek een klapke doen, een paar mensen, duidelijk not impressed, staan gapen en dan eventueel enkele medegitaristen met enige interesse luisteren naar wat je uitspookt. Solo gedaan, hup iedereen terug kijken en luisteren naar de zanger(es).
- Leg de radio op: quasi 90% van de tijd is er zang, zeer regelmatig 2-3-4 stemmen. Gitaarsolo's op het einde van een nummer? Meteen fade out en nummer gedaan. Soms zelfs in het midden van een nummer!
Ik zeg niet dat het niet onverdiend is, maar ik vind eigenlijk eerlijk gezegd dat de positieen het nut van de stem blijkbaar toch niet echt ter discussie staan.
Nemen we dan het aspect communicatie binnen de band om de interne balans op te stellen.
- We zijn het geloof ik wel eens dat de zanger(es) versterking moet hebben als er een acoustische drumm is.
- Niet doorspelen is niet echt een optie. Naast gewoon helemaal niet leuk, is het ook niet evident om bijv. strak dubbele bass-drumm te spelen aan 150bps aan een volume dat stukken hoger ligt dan dat je gewend bent. Je moet gewoon repeteren wat je live ook zou spelen..
- Al de rest is inderdaad communicatie: de zanger(es) maakt duidelijk dat hij/zij zichzelf niet hoort. Als je het publiek kan overtuigen met je stem en presence, maar niet tegen de gitarist durft zeggen dat hij stiller moet, dan is er iets fout met jou. Durf je het zeggen, maar wil de gitarist alleen maar zijn amp op 11 laten staan, dan ligt de fout bij hem. Voor mij is muziek ook belangrijk. Wie systematisch fouten maakt, vliegt buiten

Ik zie dus niet echt een probleem
